Doorgaan naar hoofdcontent

Week van het Zeeuwse Boek: Filosofisch café - De Klimaatparadox

Zeeuwse Boek, Filosofisch café, Klimaatparadox
Peter van Druenen, auteur van De Klimaatparadox, zal deze middag in gesprek gaan over zijn laatste boek (met o.a. Ira von Harras, directeur Zeeuwse Milieu Federatie en Jaap Hanekemp, scheikundige en theoloog). “Het in toom houden van de wereldwijde bevolkingsgroei was in 1972 het belangrijkste thema in het Rapport van de Club van Rome, maar is in de decennia daarna uit de discussie verdwenen. De zoektocht naar het antwoord op de vraag hoe dat zo gekomen is, levert een ongemakkelijke waarheid op. De exponentiële groei van de wereldbevolking is in haar consequenties immers nog steeds de belangrijkste motor van klimaatverandering. Het inperken ervan vereist een bredere blik dan alleen die van geboortebeperking: we zullen het vooral moeten hebben over onze natuurlijke, maar in de kern destructieve neiging om tegen elke prijs mensenlevens te redden en te verlengen. Wanneer we daarover niet willen praten, resteert ons slechts één alternatief: we leggen ons erbij neer dat de wereldbevolking onstuimig zal blijven groeien én dat het klimaat zich voorbereidt op een apocalyptisch tegenoffensief. Tegelijkertijd moeten we alle beschikbare middelen inzetten om onszelf in veiligheid te brengen.”

In zijn nieuwste boek De Klimaatparadox plaatst historicus Peter van Druenen het klimaatdebat in historisch perspectief. Hij noemt een aantal denkers die al eeuwen geleden de uiterste consequenties van bevolkingspolitiek wisten te benoemen en daarom nog steeds worden verketterd. In zijn met verrassende inzichten onderbouwde argumentatie kiest hij voor een pragmatische positie tussen gelovigen en ontkenners.

Deze middag zal hij de conclusies uit zijn boek vergelijken met die van Peter Sloterdijk in diens laatste bundel Wat gebeurde er in de 20e eeuw? Volgens Sloterdijk is het de hoogste tijd om een ultieme list te bedenken om uit het vastgelopen klimaatdebat te geraken: de list van de rede die uiteindelijk een ecologisch evenwicht moet gaan opleveren en tot doel heeft de strijd om te buigen in een vredesproces. Het debat dienst volgens hem naar twee kanten te worden aangepast: (1) het moet uit het moeras van meningen worden getrokken en (2) het moet worden ontdaan van hartstochten en particuliere belangen. Pas wanneer deze zuiveringen hebben plaatsgevonden kan “die onwaarschijnlijkheid die men wetenschappelijke objectiviteit noemt, tot norm en habitus van de theorie worden verheven.”

Datum:  vrijdag 2 november
Locatie: Brasserie de Drvkkery, Markt 51, Middelburg
Aanvang: 16.00 uur
Inloop: 15.30 uur
Entree: €5,-

Kaartverkoop: kaarten zijn te koop in de Drvkkery en online via www.drukkerijmiddelburg.nl/tickets

Reacties

Populaire posts van deze blog

Krijg nou niks: Sylvain Ephimenco heeft ook eindelijk De Klimaatparadox' gelezen:

[Het lijk in de kast] We hebben de recente film 'A life on our planet' van David Attenborough niet nodig om te weten hoe de zaken erbij staan: beroerd en het wordt steeds erger." Zo begint de heldere en waardevolle bijdrage van lezer Pier Bergsma over beperking van de bevolkingsgroei (Opinie, dinsdag). Ik had toevallig net op Netflix het alarmsignaal van bioloog en natuurfilmer David Attenborough (1926) zien en horen loeien: als extreem uidijende soort die afkoerst op de zesde massa-extinctie 'hebben we de wereld verwoest' zei hij. Maar deze film is niet alleen kommer en kwel. De 94-jarige Attenborough eindigt met een optimistische noot: niets is nog verloren want met duurzame energiebronnen, herbebossing en plantaardig voedsel kunnen we hopen op een grondige restauratie van onze planeet. Er is ook iets in zijn film dat opmerkelijk genoemd mag worden: Attenborough legt de link met overbevolking als het gaat om de vernietigingen die de mens aan zijn leefomgeving aan

Recensie: "De Klimaatparadox is een lastige, maar erover discussiëren is broodnodig"

De klimaatparadox gaat over klimaat en taboes essay van Peter van Druenen In 1972 benoemde de Club van Rome een aantal problemen waarmee ons klimaat de komende jaren zal kampen. Eén van de oplossingen uit het toenmalige rapport is nu helemaal van de (politieke) agenda verdwenen. Peter van Druenen slingert met het essay De Klimaatparadox de discussie over die verdwenen oplossing weer aan. Er zijn flink wat factoren te benoemen die van invloed zijn op ons veranderende klimaat en de manier waarop we onze energiereserves uitputten. Ook zijn heel veel oplossingen bedacht, maar een zeer effectieve oplossing ontbreekt. De Club van Rome benoemde het nog wel, maar sindsdien is het langzaamaan verdwenen. Het gaat om het feit dat we met veel te veel mensen op deze planeet wonen. Smartphones Die groei op zich is nog niet eens het grootse probleem. Het gaat om het feit dat ook steeds meer mensen welvarender worden. Dat klinkt op het eerste gehoor als iets positiefs, maar al deze mensen gaan

Recensie in De uil van Minerva

Het is jammer dat Thierry Baudet de 'Uil van Minerva' heeft misbruikt voor zijn overwinningsspeech uit 2019. Het begrip heeft daardoor een bijklank gekregen die - op zijn zachtst gezegd - niet als positief kan worden gekwalificeerd. In de Griekse mythologie vergezelt deze vogel Pallas Athena, de godin van de wijsheid en was daarmee een symbool voor kennis en wijsheid. De Uil van Minerva is ook een Nederlandstalig tijdschrift voor geschiedenis en wijsbegeerte van de cultuur, uitgegeven onder auspiciën van de Universiteit van Gent. In de vierde editie van jaargang 32 staat een zeer uitgebreide, onderbouwde en op onderdelen behoorlijk kritische recensie van milieuwetenschapper Stijn Neuteleers over  mijn De Klimaatparadox :  De Klimaatparadox Het thema van de bevolkingsgroei speelt een vreemde rol in het milieudebat. Enerzijds rust er een zeker taboe op: er is geen echt debat over dit thema binnen milieukringen. Dit is voor van Druenen het startpunt van zijn analyse en tegeli