Doorgaan naar hoofdcontent

Oltmans, W., On Growth

Willem Oltmans, On Growth, Klimaatparadox, Peter van Druenen
W. Oltmans - On Growth

This symposium about Limits to Growth is the result of a switch in journalistic interest. After having covered foreign affairs and international relations for twenty years, I discovered late in 1970 the Club of Rome. In those days I was representing NOS National Dutch Television in the United States. I had learned that the US and USSR were conducting semisecret negotiations about the creation of an institute for systems analysis. I contacted McGeorge Bundy, the onetime Henry Kissinger of President John F. Kennedy, who was rumored to lead the discussions with the Soviets. He introduced me, however, to Dr. Philip Handler, President of the National Academy of Sciences in Washington, D.C., who had taken over these sensitive pourparlers. It was Dr. Handler who informed me about the work at the Massachusetts Instituteof Technology of Professor Jay W. Forrester. Here I learned about the existence of the Club of Rome and its assignment to Forrester'ssystem engineers at MIT2 to study with computer models the limits of the planet as a whole. Early in 1971, I began producing a documentary film on the information I obtained in Washington for NOS National Dutch Television. I included conversations with Dr. Handler (in Washington, D.C.), Professor Forrester (in Cambridge, Massachusetts), Dr. Aurelio Peccei (in Rome, who is founder and chairman of the Club of Rome) and Dr. Djhermen M. Gvishiani (in Moscow, who is vice-chairman of the state committee of the USSR Council of Ministersfor Science and Technology and corresponding member of the USSR Academy of Sciences). My film wasshown September 26, 1971, in prime time on Sunday night, and apart from being a world premiere, it caused a major sensation.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Krijg nou niks: Sylvain Ephimenco heeft ook eindelijk De Klimaatparadox' gelezen:

[Het lijk in de kast] We hebben de recente film 'A life on our planet' van David Attenborough niet nodig om te weten hoe de zaken erbij staan: beroerd en het wordt steeds erger." Zo begint de heldere en waardevolle bijdrage van lezer Pier Bergsma over beperking van de bevolkingsgroei (Opinie, dinsdag). Ik had toevallig net op Netflix het alarmsignaal van bioloog en natuurfilmer David Attenborough (1926) zien en horen loeien: als extreem uidijende soort die afkoerst op de zesde massa-extinctie 'hebben we de wereld verwoest' zei hij. Maar deze film is niet alleen kommer en kwel. De 94-jarige Attenborough eindigt met een optimistische noot: niets is nog verloren want met duurzame energiebronnen, herbebossing en plantaardig voedsel kunnen we hopen op een grondige restauratie van onze planeet. Er is ook iets in zijn film dat opmerkelijk genoemd mag worden: Attenborough legt de link met overbevolking als het gaat om de vernietigingen die de mens aan zijn leefomgeving aan

Recensie: "De Klimaatparadox is een lastige, maar erover discussiëren is broodnodig"

De klimaatparadox gaat over klimaat en taboes essay van Peter van Druenen In 1972 benoemde de Club van Rome een aantal problemen waarmee ons klimaat de komende jaren zal kampen. Eén van de oplossingen uit het toenmalige rapport is nu helemaal van de (politieke) agenda verdwenen. Peter van Druenen slingert met het essay De Klimaatparadox de discussie over die verdwenen oplossing weer aan. Er zijn flink wat factoren te benoemen die van invloed zijn op ons veranderende klimaat en de manier waarop we onze energiereserves uitputten. Ook zijn heel veel oplossingen bedacht, maar een zeer effectieve oplossing ontbreekt. De Club van Rome benoemde het nog wel, maar sindsdien is het langzaamaan verdwenen. Het gaat om het feit dat we met veel te veel mensen op deze planeet wonen. Smartphones Die groei op zich is nog niet eens het grootse probleem. Het gaat om het feit dat ook steeds meer mensen welvarender worden. Dat klinkt op het eerste gehoor als iets positiefs, maar al deze mensen gaan

Recensie in De uil van Minerva

Het is jammer dat Thierry Baudet de 'Uil van Minerva' heeft misbruikt voor zijn overwinningsspeech uit 2019. Het begrip heeft daardoor een bijklank gekregen die - op zijn zachtst gezegd - niet als positief kan worden gekwalificeerd. In de Griekse mythologie vergezelt deze vogel Pallas Athena, de godin van de wijsheid en was daarmee een symbool voor kennis en wijsheid. De Uil van Minerva is ook een Nederlandstalig tijdschrift voor geschiedenis en wijsbegeerte van de cultuur, uitgegeven onder auspiciën van de Universiteit van Gent. In de vierde editie van jaargang 32 staat een zeer uitgebreide, onderbouwde en op onderdelen behoorlijk kritische recensie van milieuwetenschapper Stijn Neuteleers over  mijn De Klimaatparadox :  De Klimaatparadox Het thema van de bevolkingsgroei speelt een vreemde rol in het milieudebat. Enerzijds rust er een zeker taboe op: er is geen echt debat over dit thema binnen milieukringen. Dit is voor van Druenen het startpunt van zijn analyse en tegeli