Doorgaan naar hoofdcontent

Malthus, Th.R., An Essay on the Principle of Population

Malthus, Th.R., An Essay on the Principle of Population
Malthus, Th.R., An Essay on the Principle of Population (1798)

In 1798 publiceerde Thomas Robert Malthus, een Britse wiskundige en dominee, de eerste versie van An Essay on the Principle of Population. Hij zou later hebben verklaard dat het hele idee een opwelling was. Of hij dat precies zo heeft gezegd is niet bekend, feit is wel dat hij niet zijn naam op de publicatie liet noteren. Mogelijk verwachtte hij dat er veel ophef zou ontstaan over zijn stellingen in het boek, waarvan de inhoud een inktzwart beeld schetste van de toekomst van de maatschappij, de menselijke aard en de economie.

Er was in de visie van Malthus één dominante variabele die in elk toekomstscenario roet in het eten zou gooien: de toename van de bevolking. De essentie van het model dat hij ontwikkelde was het gegeven dat deze groei exponentieel was, terwijl de groei van de middelen om elk mens een bestaan te garanderen lineair was. De beperking van deze laatste variabele was dus altijd een rem, een ‘positieve check’, op de toename van de eerste. Malthus verduidelijkte dat met een voorbeeld. Hij stelde de wereldbevolking op een miljard. De mensheid zou groeien volgens de reeks 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256, 512, …. De middelen van bestaan zouden groeien volgens de reeks 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, …. In 225 jaar zou de verhouding tussen de bevolking en de middelen van bestaan 512:10 zijn, in driehonderd jaar 4.096:13 en na tweeduizend jaar zou het niet meer te berekenen zijn. Feitelijk schreef Malthus al in 1798 wat Meadows en zijn team in 1972 ook wilden aangeven: de wereldbevolking groeit exponentieel, terwijl de voedselvoorraden een meer lineaire toename zullen laten zien.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Las Michael Moore 'De Klimaatparadox'?

Mijn boek-essay 'De Klimaatparadox' gaat over de klimaatcrisis in relatie tot het onderschatte probleem van een groeiende en consumerende wereldbevolking, het zwaar overschatte belang van windmolens en zonnepanelen, de schande van de biomassa-industrie en de beklemmende greep die het grootkapitaal al jaren heeft heeft op de milieubeweging en haar oplossingsrichtingen. Vanavond bekeek ik de nieuwste documentaire van de Amerikaanse filmmaker en icoon van links, Michael Moore: 'Planet of the Humans'. Na afloop was ik blij, maar ook verbijsterd. Het script voor de film volgt bijna naadloos de verhaallijn van 'De Klimaatparadox'. Uiteraard heeft hij het niet gelezen. Het boekje is niet eens vertaald. Waarom ik dan wel blij was? Simpel: het gaat om de boodschap. Moore heeft een miljoenenpubliek en maakt gehakt van de milieu-industrie. Hij gelooft, net als ik, dat het klimaat zwaar te lijden heeft van de 'human footprint', maar kijkt ook verder dan zijn

Klimaatdebat in de Drvkkery in Middelburg op 2 november 2018

Staat daar nou 'en dergelijke' ? ;-)

De Klimaatparadox in de Week van het Zeeuwse boek