Doorgaan naar hoofdcontent

"Willem Oltmans speelt rol in boek De Klimaatparadox"

Willem Oltmans, Peter van Druenen, Klimaatparadox, Club van Rome
Dit artikel en de foto zijn overgenomen van dé website over Willem Oltmans: www.willemoltmans.nl.
In zijn boek De klimaatparadox wijdt auteur Peter van Druenen een lange passage aan de tweedelige interviewbundel Grenzen aan de groei van Willem Oltmans. Van Druenen vraagt in zijn boek aandachtig voor het effect van de bevolkingsgroei op het klimaatbeheer. Hij grijpt daarbij terug op de Club van Rome.

Oltmans en de wereldleiders

Voor zijn in 1973 en 1974 verschenen bundels sprak Oltmans uitvoerig met allerlei wereldleiders en wetenschappers over de vijf thema’s van de Club van Rome, waaronder het milieu, eindige grondstoffen en overbevolking. Volgens Van Druenen is Oltmans erin geslaagd af te rekenen met ‘het linkse bezwaar dat de Club van Rome een eliteclub zou zijn’.

Overbevolking

Het opmerkelijke aan de verzameling interviews is, aldus Van Druenen, dat geen van de 125 geïnterviewden het thema overbevolking als het belangrijkste issue zag. ‘Het onderwerp sneeuwde onder met de andere problemen die in het rapport [van de Club van Rome] werden genoemd en de problemen die de betreffende wetenschappers en wereldleiders zelf als belangrijk beoordeelden.’ Uit een tabel in Van Druenens boek blijkt dat bevolkingsgroei en overbevolking samen 93 keer is genoemd, tegen bijvoorbeeld ‘industrie’ 273 keer en ‘milieu’ 216 keer.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Recensie in De uil van Minerva

Het is jammer dat Thierry Baudet de 'Uil van Minerva' heeft misbruikt voor zijn overwinningsspeech uit 2019. Het begrip heeft daardoor een bijklank gekregen die - op zijn zachtst gezegd - niet als positief kan worden gekwalificeerd. In de Griekse mythologie vergezelt deze vogel Pallas Athena, de godin van de wijsheid en was daarmee een symbool voor kennis en wijsheid. De Uil van Minerva is ook een Nederlandstalig tijdschrift voor geschiedenis en wijsbegeerte van de cultuur, uitgegeven onder auspiciën van de Universiteit van Gent. In de vierde editie van jaargang 32 staat een zeer uitgebreide, onderbouwde en op onderdelen behoorlijk kritische recensie van milieuwetenschapper Stijn Neuteleers over  mijn De Klimaatparadox :  De Klimaatparadox Het thema van de bevolkingsgroei speelt een vreemde rol in het milieudebat. Enerzijds rust er een zeker taboe op: er is geen echt debat over dit thema binnen milieukringen. Dit is voor van Druenen het startpunt van zijn analyse en tegeli

Klimaatdebat in de Drvkkery in Middelburg op 2 november 2018

Staat daar nou 'en dergelijke' ? ;-)

Hippocratie

Ik ben het woord nog nergens tegengekomen: Hippocratie, dus munt ik hem zelf maar even. Betekenis: staatsvorm waarin de doctrines van de medische stand boven die van de vigerende staatsvorm zijn gesteld. Naar: Hippocrates, de man van de artsen-eed waarin het heil der zieken centraal staat. Het instellen van een Hippocratie zou tijdelijk moeten zijn: alleen in tijden van ziekte en dreigende massasterfte. Helaas, net nu wereldwijd de hippocratische noodwetten worden versoepeld, lijkt een tweede coronagolf aanstaande. China is al in rep en roer. En: voor zover ik weet spelen economen, psychologen en sociologen in de meeste landen nog steeds de tweede viool. Voor Nederland is nu de vraag: waren halen we straks die tweede 200 miljard vandaan?